تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی...

خدا کند کسی نفهمه چقدر عاشق تو هستم. امروز که رفته بودم مطب خانم دکتر چنان با عشق و احترام از تو نقل قول می کردم که بعدا که بهش فکر می کنم میگم نکنه بو برده باشه؛ «آقای دکتر فرمودن...» «آقای دکتر صلاح ندونستن» «آقای دکتر موافق نیستن و من هم با ایشون هم عقیده ام»

+ آخرین باری که دیدمت یادته؟ لا به لای صحبتام این جمله رو گفتم «هیچ وقت دلم نمی خواد شما رو ناراحت کنم»

+ تو با خودت حرفایی که باهم میزنیم رو مرور می کنی؟ مثل من...؟ من دیوونه که هرشب صحبتامون رو مرور می کنم... نگاهای صاف و معصومت رو که من هیچوقت دل اینو نداشتم ازشون حظ ببرم.. همیشه خجالت کشیدم.. همیشه پیش تو نتونستم بیش از چند ثانیه به چشمات زل بزنم و به زمین خیره شدم... دیگران بدونن و تو ندونی من چقدر عاشق تو هستم؟! مگه داریم؟ مگه میشه...