این روزها دیگر حوصله نمانده برایم. بگو چه کارهایی مانده که نکردی؟ کاری نمانده. جانم رسیده به لبم. دلم میخواهد از خانه بیرون بروم. از خانه بیرون رفتن تفریح علاهده من محسوب می شده که در شرایط عادی هر 5،

+این رنگ آمیزی تمام شد. چ باغ قشنگی شد! چ رنگ های سحر انگیزی! خدا چرا چنین برگ هایی خلق نکرده؟

دیشب همزمان با تماشای کنسرت آنلاین آندره بوچلی اسپاگتی سبزیجات میل می کردم و از اپرای بی نظیر ایتالیایی لذت می بردم؛ بدون برنامه ریزی قبلی، موزیک و غذا از یک خاستگاه بودند! من خیلی اپرا دوست دارم. من عاشق اسپاگتی و پیتزای سبزیجات هستم.

موفقیت من در "چالش جیغ جیغو نبودن" : 7 از 10موفیت من در چالش "واچ کربز" : 8 از 10 (ب خاطر دو روز سرپیچی!)چالش های در جریان : "مطالعه کتاب"(مهلت تا 5 اردیبهشت) + "GRE vocab" (تا آخر فروردین ماه)چالش جدید:+ ده روز نماز اول وقت (یعنی تا حداکثر نیمساعت بعد از اذان)+ ده روز 45 دقیقه ورزش روزانه

یه شب تابستونی ساعت ١٢ بامداد داشتم از فرودگاه برمیگشتم با اسنپ. پلی لیستی ک راننده برای پخش تو ماشینش انتخاب کرده بود یه جوری خوب، یه جوری دوست داشتنی و یه جوری ب ذائقه من خوش میومد ک انگار قبلش با م

با قطار می رفتم تهران. یه قفسه شیشه ای کوچیک بعد از کوپه مهماندار قرار داشت. مهماندارو صدا زدم تا دریچه قفسه رو باز کنه و یککتاب از بین کتابا برداشتم. مهماندار ک ی مرد جوون بلند قد بود یه نگاه ب عنوان

"ماعودی": یک عاشقانه نرم و آرام و نجیب و بی هیاهو؛ مناسب برای تماشا در یک عصرگاه دلچسب بهاری

یادمه یکی از اولین شبایی ک رفته بودم خوابگاه انقد صدای گرومب گرومب میومد و اتاق تکون می خورد ک فک کردم زلزله اومده خیلی وحشت کردم!!کاشف به عمل اومد اتاق طبقه بالا رقص کردی می کردن! :////

وقتی سنین بلوغو پشت سر می گذاری و پا میگذاری ب عرصه بزرگسالی امکان نداره فکر ازدواجو از سر نگذرونده باشی. حتی اگر آمادگیشو نداشته باشی ذهنت ی سری فانتزیا درباره این قضیه برات میسازه؛ اینکه دوست داری چ

حتما شنیده اید ک می گویند سرانه مطالعه مردم ایران در سال حدود دو دقیقه است. این مقدار در آمریکا برابر با ٢٠ دقیقه است. مقدار زمان مطالعه ایرانی ها در مقایسه با این عدد ناچیز است؛ احتمالا همان میزا

حالم خوب نیست. حالم اصلا خوب نیست. گفتم بیایم بنویسم بلکه حالم خوب شود/. مگر نه اینکه نوشتن همیشه در بزنگاه ها تسکینم داده؟ حالا هم باید همین کار را بکند. هرچند دیگر مدت هاست هیچ چیز سر جای خودش قرار

نکند دیگر نتوانم کسی را دوست بدارم. این مثل این است ک ب آدم خبر بدهند دچار قطع عضو شده و مثلا دیگر نمی تواند از یک پا یا دستش استفاده کند. حالا احساس گرم و شور انگیز مدت هاست ب قلبم نیامده و لرزشش را زیر پوستم حس نکرده ام.. می ترسم! خدایا نخواه ک عاشق نباشم...

این روزها از آن روشنک سابق خبری نیست...من که همیشه توی اتاقم بودم این روزها چسبیده ام ور دل پدر و مادرم. کنارشان تلویزیون میبینم، کنارشان کتاب می خوانم، کنارشان چای می نوشم و خلاصه آن زمانی ک خانه ام،

تبدیل شدن ب یک کتابخوان حرفه ای اصلا آسان نیست خصوصا در این زمانه. ذهن هایمان را تنبل بار آورده ایم و شیفته دریافت سریع اطلاعات در کوتاهترین زمان هستیم. علاقه مان را ب کلمات روی صفحه های کاغذی ساده از

امروز از مامان پرسیدم اگر قرار بود یک حیوان باشد کدام حیوان را ترجیح میداد؟ مامان بیدرنگ پاسخ داد پرنده.من کمی فکر کردم و گفتم گرگ. مامان نمیتوانست باور کند. هرچند از من نپرسید ک چرا این حیوان را انتخ

خلاصه ی آن درسی که طی سه سال فاصله ای ک بین کارشناسی و کارشناسی ارشدم از زندگی گرفتم آن بود که من باید دانشجو باشم و شغل آینده ام باید ارتباط نزدیکی با دانشگاه و علم آموزی داشته باشد. در علم آموزیست ک

خانه که باشی هزار تا کار هست ک می توانی انجام دهی.من فیلم نگاه می کنم و گاهی سریال می بینم. اخیرا فیلم "خفه گی" را دیدم ک خوب بود. گاهی هم فیلم های خارجی را ک یکی دوبار دیده ام باز می بینم.کتاب داستان

همه چیز در زمان خودش روی میدهد. حقیقت آن است که یک چیزی در درون آدم باید رخ دهد تا کاری خارق العاده(ورای عادت) برای زندگیش کند. یک آدم هرچقدر هم نابغه باشد تا خودش ب آن نقطه نرسد، تکانی ب خود نخواهد

روشنک تو رو خدا مواظب خودت باش دختر!تو هیچکسو نداری آخه...

یکی از عذاب هایی ک یک دختر مجرد ایرانی ک بنا ب عرف همراه با خانواده اش زندگی می کند مجبور است متحمل شود این است ک همواره با او مثل یک شیء برخورد می کنند از این بابت ک می پندارند او را مثل یک سشوار یا