راه فرار

هرچند به او لبخند می زنم، انکار نمی کنم که لحظات خوبی هم با هم داریم، می گوییم، می خندیم، درد دل می کنیم اما.. اما دنبال فرصتم که ازش فرار کنم. که دیگر هم اتاقی اش نباشم. از حاشیه هایش خسته شده ام .. از پشت همه صفحه گذاشتن هایش و بعد دیدن اینکه دوباره با همان آدم ها بگو بخند دارد و ریاکار است و خلاصه خیلی بد است و این احساس عدم امنیت در من سبب شده دنبال راه فرار بگردم و حالا که راه فراری نیست، دندان روی جگر بگذارم . هرچند به او لبخند می زنم و انکار نمی کنم...