آمدن ب اتاق بدون سقف تو ب
بهانه تقدیم کارت پستال، نبودنت و پرس و جو از همکاران حزب اللهی تو از زمان بازگشتت، معذب شدنم از بابت رژ پر رنگی ک
برای تو زده بودم، پر شدن اتاقت از عطر زنانه ام...
همه و همه می ارزید چون تو را دیدم
و این بار چهره ات را ب خاطر سپرده ام
حتی اگر هیچ گاه دیگر نبینمت
اکنون بهانه ای برای دلتنگی دارم
و می توانم جزئیات صورت تو را ب خوبی مرور کنم...
برچسب:
نویسنده: رضا رفیعی
تاريخ: دوشنبه
5 فروردين
1398 ساعت: 5:00